اگر کتاب اشارات ابن سینا،اسفار ملا صدرا،یا منظومه حاجی سبزواری را بگذاری کنار دستت بیشتر از زندگی سر در می آوری یا با حکمه الاشراق سهروردی بیشتر از چیستی این دنیا حالیت می شود؟اصلا اگر همه این کتاب ها را بگذاری کنار و دیوان حافظ را بگیری دستت بیشتر به کنه دنیا پی نمی بری؟
آدم با رمان و فیلم و موسیقی می تواند به کنه دنیا برسد؟ شاید وقتی یک موسیقی فاخر می شنوی بعد ار تمام شدن این موسیقی همان ادعا و تجزیه و تحلیلی را داشته باشی که بعد از خواندن کتاب هستی و زمان هایدگر.خیلی به هم شبیه اند.ها ها ها
آیا فقط با فلسفه می شود به شناخت و معرفت از مسئله پیچیده چیستی دنیا و هدف خلقت رسید؟آیا هنر هم می تواند این شناخت و درک را به انسان ارائه کند؟ اگر هنر چنین قدرتی دارد،این قدرت ذاتا از خودش است؟از فلسفه یا دین نگرفته است؟
تکلیف دین چه می شود؟ آیا با وجود چیزی به نام دین که مدعی است برای تمام مسائل بشری و فوق بشری هم نسخه دارد و هم درمان جایی برای عرض اندام فلسفه و یا هنر می ماند؟ (هنر به معنای منبعی برای شناخت)
دین علم و هنر را می خورد؟
علم چه؟دین را نمی خورد؟
تکلیف هنر زبان بسته چه می شود؟
آیا حتما باید تکلیف این زبان بسته روشن شود؟
آیا؟
1 comment:
aya?
Post a Comment