بی تابی

در این جهان تنها موجود بی تاب انسان است، به دلیل اینکه دردش بزرگترین درد است.یک درد و رنج مداوم.جالب است که هر کس سعی کند این درد و رنج را فراموش کند از انسانیت خارج می شود و تبدیل به موجودی دیگر می شود.موجودی که خودش میل به شدنش دارد و دنبال آن است.
داستان زندگی انسانی همین است.احساس درد مداوم.این درد،درد شکم و معده چک نیست.درد اسیری است و تنها درمانش یافتن راهی به رهایی است.البته صرف یافتن درمان نمی کند،رها شدن درمان است.انسان رها شده دردی دارد؟
شاید از نوعی دیگر.چون انسانیت همراه است با دردمند بودن.در این دنیا هرچه قدر هم که رها باشی اسیری،پس درد رهایی داری.